Η ευθυγράμμιση του πολωμένου φωτός των κβάζαρ υπονοεί την παρουσία κοσμικών χορδών

Κάτι πρέπει να φταίει που το φως των κβάζαρ στο μακρινό σύμπαν έχει μια παρόμοια πόλωση, όταν οι προσανατολισμοί του διανύσματος της πόλωσης έπρεπε στην πραγματικότητα να είναι τυχαίοι. Μπορεί λοιπόν αυτό το φαινόμενο να είναι η υπογραφή των κοσμικών χορδών – οι γιγάντιες συστροφές στον ιστό του χωροχρόνου;

Το 2005, ο Damien Hutsemekers στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης και οι συνεργάτες του ανέφεραν ένα ασυνήθιστο αποτέλεσμα, με τις παρατηρήσεις 355 κβάζαρ. Βρήκαν ότι το φως από αυτά τα κβάζαρ έτεινε να είναι πολωμένο, με τις ηλεκτρομαγνητικές του ταλαντώσεις να περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο, που μπορεί να περιγραφεί με ένα διάνυσμα πόλωσης. Αν και δεν υπάρχει κανένας προφανής λόγος για να θεωρούμε ότι αυτά τα διανύσματα θα πρέπει να είναι προσανατολισμένα με ένα ειδικό τρόπο από το ένα στο άλλο κβάζαρ, η ομάδα του Hutsemekers διαπίστωσε ότι οι προσανατολισμοί δεν ήταν τυχαίοι. Εάν αυτοί έπαιρναν οποιαδήποτε δύο γειτονικά κβάζαρ, τα διανύσματα της πόλωσης είχαν σε μεγάλο βαθμό την ίδια κατεύθυνση.

Επιπλέον, καθώς η ομάδα εξέταζε όλο και πιο μακρινά κβάζαρ, είδαν αυτό το διάνυσμα της πόλωσης να περιστρέφεται κατά 30 μοίρες για κάθε 3,26 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Το διάνυσμα στράφηκε προς τα δεξιά, όταν αυτοί παρατηρούσαν προς την κατεύθυνση του βόρειου γαλαξιακού πόλου του Γαλαξία μας και προς τα αριστερά όταν κοίταζαν προς το νότιο πόλο.

Πέρυσι, η ομάδα έδειξε ότι η κατεύθυνση του διανύσματος της πόλωσης συσχετίζεται με τον άξονα περιστροφής του ίδιου του κβάζαρ. Αυτό σημαίνει ότι διπλανά κβάζαρ τείνουν να έχουν περίπου την ίδια κατεύθυνση – και πάλι όχι κάτι που ο καθένας θα περίμενε να δει.

Τώρα όμως, οι Robert Poltis και Dejan Stojkovic του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης δηλώνουν ότι έχουν μια εξήγηση. Αυτά τα φαινόμενα οφείλονται λένε στα γεγονότα που συνέβησαν περίπου10^-12 δευτερόλεπτα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Την εποχή εκείνη, το σύμπαν πέρασε από μια φάση ματάβασης, αναγκάζοντας την ενιαία ηλεκτρασθενών δύναμη να διαχωριστεί στην ηλεκτρομαγνητική και την ασθενή πυρηνική δύναμη. Το καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής δείχνει ότι αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα το σχηματισμό των λεγόμενων κοσμικών χορδών, οι οποίες είναι τοπολογικά ρήγματα στον ιστό του χωροχρόνου και μπορεί να λάβουν τη μορφή γιγάντιων βρόχων.

Οι κοσμικές χορδές με τη σειρά τους μπορεί να προκαλέσουν μαγνητικά πεδία κατά μήκος της κοσμικής χορδής, υποστηρίζει ο Poltis. Οι χορδές αυτές είναι ασταθείς και γρήγορα καταστρέφονται, αλλά τα μαγνητικά πεδία παραμένουν και έτσι τεντώνονται στις τεράστιες κοσμολογικές κλίμακες καθώς το σύμπαν επεκτείνεται.

Το μοντέλο των Poltis και Stojkovic υποστηρίζει πως δύο γιγάντιοι βρόχοι των μαγνητικών γραμμών θα μπορούσαν να επηρεάσουν τους γαλαξίες καθώς αυτοί σχηματίζονταν. Ένας πρωτο-γαλαξίας περιέχει φορτισμένα σωματίδια – ηλεκτρόνια και ιόντα υδρογόνου – που αποκτούν στροφορμή από το μαγνητικό πεδίο. Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτοί οι πρωτο-γαλαξίες αποκτούν μια ολική στροφορμή, με τον άξονα τους ευθυγραμμισμένους προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Δύο γειτονικοί λοιπόν πρωτο-γαλαξίες σχηματίζονται στην περιοχή του ίδιου μαγνητικού πεδίου, οπότε θα καταλήξουν να έχουν με άξονες που να δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση.

Οι ερευνητές έδειξαν επίσης πως η συστροφή των γραμμών του μαγνητικού πεδίου σε κοσμική κλίμακα θα μπορούσε να αναγκάσει τους άξονες των κβάζαρ να περιστρέφονται όσο πιο μακριά τους βλέπουμε.

«Αυτή η εξήγηση μπορεί πράγματι να αναπαράγει τις παρατηρήσεις μας αρκετά καλά, ακόμα και την πιθανή στροφή της γωνίας πόλωσης», λέει ο Hutsemekers. "Επιπλέον, η δυνατότητα ότι τα αποτυπώματα των χορδών μπορούν να ανιχνευτούν με τη μελέτη της κατεύθυνσης του γαλαξία ή του κβάζαρ είναι κάτι το συναρπαστικό.»

Αποκαλύφθηκαν οι μάζες κοινών κουάρκ

Μια έρευνα με επικεφαλής τον καθηγητή της Φυσικής Peter Lepage του πανεπιστημίου του Cornell έχει υπολογίσει τη μάζα των τριών ελαφρύτερων κουάρκ και, ως εκ τούτου, πιο δύσκολων στον υπολογισμό της μάζας τους: του πάνω (up), του κάτω (down) και του παράξενου (strange).

Τα κουάρκ βρίσκονται μέσα σε μια σούπα από κουάρκ, αντικουάρκ και γκλουόνια μέσα σε ένα πρωτόνιο ή νετρόνιο. Ο προσδιορισμό της μάζας τους ήταν δύσκολος, λόγω της ισχυρής πυρηνικής δύναμης που τα συνδέει

Σύμφωνα με τα αποτελέσματά τους, το up κουάρκ έχει μάζα ισοδύναμη με περίπου 2 Mev, το down κουάρκ με περίπου 4,8 MeV, και το strange κουάρκ περίπου 92 MeV.

Τα κουάρκ, τα στοιχειώδη σωματίδια από τα οποία κατασκευάζονται τα πρωτόνια και τα νετρόνια, είχαν μέχρι τώρα δυσκολία να τα ‘ζυγίσουμε’ με ακρίβεια. Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον φυσικό του Cornell Peter Lepage έχει υπολογίσει, με μεγάλη ακρίβεια (πολύ μικρό περιθώριο σφάλματος), τη μάζα των τριών ελαφρύτερων κουάρκ: του πάνω, του κάτω και του παράξενου.

Τα ευρήματα της επιστημονικής ομάδας μείωσαν κατά πολύ την αβεβαιότητα των μαζών των κουάρκ κατά 10 έως 20 φορές κάτω. Οι επιστήμονες γνωρίζουν τη μάζα του πρωτονίου εδώ και σχεδόν έναν αιώνα, αλλά η ακριβής μέτρηση της μάζας των επιμέρους κουάρκ μέσα του είναι μια συνεχής πρόκληση. Τα κουάρκ συγκρατούνται μεταξύ τους με τη λεγόμενη ισχυρή δύναμη – τόσο ισχυρή, ώστε είναι αδύνατο να τα διαχωρίσουμε και να τα μελετήσουμε. Αυτά βρίσκονται σε μια σούπα από άλλα κουάρκ, αντικουάρκ και γκλουόνια, που είναι ένας άλλος τύπος σωματιδίου.

Για να προσδιοριστεί η μάζα των κουάρκ, εξήγησε ο Lepage, ήταν απαραίτητο να κατανοήσουμε πλήρως την ισχυρή δύναμη. Η ομάδα αντιμετώπισε το πρόβλημα με μεγάλους υπερυπολογιστές που τους επέτρεψε να προσομοιώνουν τη συμπεριφορά των κουάρκ και των γκλουονίων στο εσωτερικό των πρωτονίων.

Τα κουάρκ πρέπει να ξέρουμε ότι έχουν ένα εκπληκτικά ευρύ φάσμα μαζών. Το ελαφρύτερο είναι το πάνω (up) κουάρκ, που είναι 470 φορές πιο ελαφρύ από ένα πρωτόνιο. Το βαρύτερο, το κορυφαίο ή top κουάρκ, είναι 180 φορές βαρύτερο από ένα πρωτόνιο – ή σχεδόν όσο ένα ολόκληρο άτομο του μολύβδου.

"Γιατί λοιπόν αυτές οι τεράστιες αναλογίες μεταξύ της μάζας των κουάρκ; Πρόκειται για ένα από τα μεγάλα μυστήρια στη θεωρητική φυσική τώρας,” αναγνωρίζει ο Lepage. "Πράγματι, δεν είναι σαφές γιατί τα κουάρκ έχουν μάζα." Πρόσθεσε δε ότι ο νέος επιταχυντής συγκρουόμενων δεσμών πρωτονίων LHC στη Γενεύη κατασκευάστηκε για να αντιμετωπίσουμε και αυτό το ζήτημα.

Η μελέτη έχει δημοσιευτεί στο Physical Review Letters.

Πηγή: PhysOrg.com

Εντυπωσιακή η πρώτη δοκιμή για την κάψουλα Orion της NASA

Η κάψουλα Orion που θα μεταφέρει στο μέλλον αστροναύτες της NASA εκτινάχθηκε την Πέμπτη περίπου ενάμισι χιλιόμετρο πάνω από την έρημο του Νέου Μεξικού στο πλαίσιο δοκιμής για το σύστημα διαφυγής σε περίπτωση προβλήματος κατά την εκτόξευση.
Το πρωτότυπο του Orion, ενός κωνικού, εξαθέσιου οχήματος, συνδέθηκε με έναν μικρό πύραυλο που εκτοξεύτηκε στον αέρα αφήνοντας πίσω του σύννεφα άσπρου καπνού. Όταν έφτασε στο μέγιστο ύψος, η κάψουλα αποδεσμεύτηκε από τον πύραυλο και άνοιξε ένα αλεξίπτωτο για να προσγειωθεί τελικά ενάμισι χιλιόμετρο από το σημείο εκτόξευσης.
Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, η δοκιμή των 97 δευτερολέπτων στο Πεδίο Βολής του Γουάιτ Σαντς ήταν απόλυτα επιτυχής.
Το σύστημα εκτίναξης για τη διαφυγή του πληρώματος θα ενεργοποείται στην περίπτωση αστοχίας κατά την εκτόξευση σε τροχιά.
Το Orion είχε σχεδιαστεί αρχικά για να μεταφέρει τους Αμερικανούς πίσω στη Σελήνη, όπως προέβλεπε το σχέδιο της κυβέρνησης Τζορτζ Μπους.
Τελικά ο Μπαράκ Ομπάμα ακύρωσε το σχεδιασμό του προκατόχου του και παρουσίασε μια νέα στρατηγική για επανδρωμένες αποστολές σε αστεροειδείς και τελικά στον Αρη.
Η ανάπτυξη του Orion τελικά δεν ακυρώθηκε, ωστόσο το πρόγραμμα περικόπηκε και η κάψουλα φαίνεται ότι θα περιοριστεί σε αποστολές προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Newsroom ΔΟΛ

Δες το video: http://www.in.gr/video/default.aspx?videoID=104021

Ατύχημα στη NASA

Παρά τρίχα γλίτωσαν οι παριστάμενοι θεατές όταν ένα γιγάντιο αερόστατο της ΝΑSA διαλύθηκε κατά την απογείωσή του στην Αυστραλία, σύρθηκε στο έδαφος και αναποδογύρισε ένα τζιπ. Το πολύτιμο φορτίο του, ένα στρατοσφαιρικό τηλεσκόπιο αξίας 2 εκατ. δολαρίων, έγινε κομμάτια. «Συντρίμμια πετάχτηκαν παντού στον αέρα. Ήταν μια στιγμή χάους» ανέφερε ένας από τους θεατές στο αυστραλιανό κανάλι ABC. Το μη επανδρωμένο αερόστατο, το οποίο είχε ύψος 120 μέτρα και θα έφτανε πλάτος ποδοσφαιρικού γηπέδου όταν διαστελόταν ψηλά στην ατμόσφαιρα, ετοιμαζόταν να αναχωρήσει από το Κέντρο Εκτόξευσης Αερόστατων του Αλις Σπρινγκς στην αυστραλιανή έρημο. Θα έφτανε σε ύψος 40 χιλιομέτρων και θα σάρωνε τον ουρανό με δύο τηλεσκόπια που βλέπουν στο φάσμα των ακτίνων Χ κα των ακτίνων γάμμα. Όμως η γόνδολα με το φορτίο λύθηκε από το αερόστατο, έπεσε στο έδαφος, διέλυσε έναν φράκτη, αναποδογύρισε ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο και σταμάτησε πάνω του. «Κανείς δεν τραυματίστηκε. Για το ατυχές περιστατικό θα συγκληθεί επιτροπή διερεύνησης» ανακοίνωσε η NASA. Newsroom ΔΟΛ

Αρχέγονες οάσεις

Οι αστεροειδείς τελικά δεν είναι τα ξερά βράχια που νόμιζαν οι αστρονόμοι. Δύο νέες έρευνες εντόπισαν άφθονο πάγο και οργανικές ουσίες σε έναν μεγάλο αστεροειδή, ανάμεσα στον Δία και τον Αρη, και ίσως έτσι εξηγούν από πού προήλθε το νερό της υδρογείου, ή ακόμα και η ίδια η ζωή.

Σε μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση, η ανακάλυψη έρχεται λίγες εβδομάδες μετά την ανακοίνωση των σχεδίων της κυβέρνησης Ομπάμα για επανδρωμένη αποστολή σε κάποιον αστεροειδή μέσα στην επόμενη δεκαετία. Φαίνεται ότι οι αστροναύτες θα βρουν ένα ενδιαφέρον, παγωμένο τοπίο και θα έχουν άφθονο νερό για να πιουν και να παράγουν καύσιμα.

Την ανακάλυψη παρουσιάζουν στο περιοδικό Nature δύο ερευνητικές ομάδες που μελέτησαν τον αστεροειδή Θέμις 24, ένα βράχο διαμέτρου 160 χιλιομέτρων, ο οποίος βρίσκεται στη λεγόμενη Ζώνη των Αστεροειδών, ανάμεσα στον Δία και τον Κρόνο.

Αναλύοντας την ηλιακή ακτινοβολία που ανακλάται στην επιφάνεια του σώματος, χρησιμοποίησαν ένα τηλεσκόπιο της NASΑ στη Χαβάη, οι ερευνητές ανίχνευσαν τη χαρακτηριστική φασματική υπογραφή του νερού. Περίπου το ένα τρίτο της επιφάνειας του αστεροειδή βρέθηκε να καλύπτεται από πάγο ή λεπτό χιόνι.

Το κάλυμμα αυτό πρέπει λογικά να ανανεώνεται από κάποιο απόθεμα νερού που υπάρχει στο εσωτερικό του βράχου, διαφορετικά θα είχε χαθεί υπό τη μορφή αερίου στα δισεκατομμύρια χρόνια που έχουν περάσει από το σχηματισμό των αστεροειδών.

Αστεροειδείς και κομήτες

Η βασική διαφορά ανάμεσα στους αστεροειδείς και τους κομήτες είναι ότι οι πρώτοι είναι στεγνοί βράχοι, ενώ οι δεύτεροι αποτελούνται από ένα σαθρό μείγμα πάγου και σκόνης.

Ωστόσο οι νέες έρευνες υποδεικνύουν ότι η διαφορά δεν είναι σαφής και ότι στην πραγματικότητα υπάρχει μια συνέχεια ανάμεσα στις δύο κατηγορίες σωμάτων.

Οι αστρονόμοι υποψιάζονταν ότι στο εσωτερικό των αστεροειδών υπάρχει οξυγόνο, υδρογόνο και μόρια νερού, συνδεμένα σε σωματίδια αργίλου, αυτή όμως είναι η πρώτη ξεκάθαρη ένδειξη.

Οι αναλύσεις έδειξαν όμως την ύπαρξη όχι μόνο νερού αλλά και απλών οργανικών ουσιών, όπως αυτές από τις οποίες πιστεύεται ότι εξελίχθηκε τελικά η ζωή στη Γη. «Δείξαμε ότι οι αστεροειδείς είναι πιο υγροί από ό,τι νομίζαμε. Δείξαμε επίσης ότι περιέχουν οργανικά μόρια τα οποία ίσως αποτέλεσαν τους δομικούς λίθους για τη ζωή στη Γη» δήλωσε Χιουμπέρτο Κάμπινς του Πανεπιστημίου της Κεντρικής Φλόριντα, επικεφαλής της μίας μελέτης.

Η επιβεβαίωση της τελευταίας ανακάλυψης θα καθιστούσε έτσι τους αστεροειδούς ιδανική λύση στο μυστήριο της προέλευσης των ωκεανών. Μέχρι σήμερα, η επικρατέστερη εξήγηση είναι ότι το νερό του πλανήτη προήλθε από τους κομήτες.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι το νερό των κομητών παρουσιάζει διαφορετική αναλογία ισοτόπων υδρογόνου από ό,τι το νερό της Γης. Επιπλέον, οι κομήτες βρίσκονται πολύ μακριά από τη Γη, πολύ πέρα κι από την τροχιά του Πλούτωνα, και σπάνια επισκέπτονται τη γειτονιά μας.

Ο αστεροειδής Θέμις 24, αντίθετα, βρίσκεται πολύ πλησιέστερα, και επιπλέον το νερό του έχει την ίδια αναλογία ισοτόπων υδρογόνου με το νερό της Γης.

Newsroom ΔΟΛ

Να αποφύγουν οι άνθρωποι την επικοινωνία με εξωγήινους, «προειδοποιεί» ο Στ.Χόκινγκ

Ο διάσημος Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ δήλωσε ότι εξωγήινες μορφές ζωής σχεδόν σίγουρα υπάρχουν, αλλά τόνισε ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να αποφύγουν να επικοινωνήσουν μαζί τους.

Σε μια σειρά εκπομπών για το Discovery Channel, ο Στ.Χόκινγκ δήλωσε ότι είναι «απολύτως λογικό» να συμπεράνει κανείς ότι μορφή ζωής με νοημοσύνη υπάρχουν και σε άλλους πλανήτες.

Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι οι εξωγήινοι μπορεί να κάνουν επιδρομή στη Γη για τους πόρους της και μετά να φύγουν.

«Εάν μας επισκεφτούν οι εξωγήινοι» δήλωσε ο διάσημος φυσικός, «το αποτέλεσμα θα είναι όπως όταν ο Κολόμβος έφτασε στην Αμερική, γεγονός που δεν είχε θετική κατάληξη για τους αυτόχθονες Αμερικανούς».

Τόνισε ότι αντί να προσπαθούμε να έρθουμε σε επαφή με εξωγήινες μορφές ζωής, θα έπρεπε να αποφύγουμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

«Πρέπει να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας και να δούμε ότι οι μορφές ζωής με νοημοσύνη μπορεί να εξελιχθούν σε κάτι που δεν θα θέλαμε να γνωρίσουμε» πρόσθεσε.

«Η πραγματική πρόκληση είναι να σκεφτούμε με το πως θα έμοιαζαν οι εξωγήινοι» είπε, τονίζοντας ότι πιθανότατα η ζωή στο Διάστημα θα αποτελείται από απλά μικρόβια.

Newsroom ΔΟΛ

20 χρόνια απο την εκτόξευση του HST

Σαν σήμερα, το 1990 η αποστολή STS-31, χρησιμοποιώντας το διαστημικό λεωφορείο Discovery έθεσε σε τροχιά το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble το οποίο εγκαινίασε μια νέα, χρυσή εποχή στην αστρονομική παρατήρηση.

Απο την ανακάλυψη του τηλεσκοπίου (το 1609) και μετά, κανένα άλλο επιστημονικό όργανο δεν αύξησε τις γνώσεις μας για το σύμπαν όσο αυτό.

Το Hubble έστειλε στους ερευνητές καταπληκτικές φωτογραφίες από γαλαξίες και άστρα, οι οποίες έχουν πολύ μεγάλη επιστημονική αξία.

Εως τώρα, το τηλεσκόπιο επιβεβαίωσε όλες τις παρατηρήσεις του μεγάλου αστρονόμου Edwin Hubble, του οποίου το όνομα δόθηκε από τους επιστήμονες στο τηλεσκόπιο για να τον τιμήσουν.

Λίγα τηλεσκόπια είχαν τόσο μεγάλη επίδραση στην αστρονομική έρευνα, όσο το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ. Μετέτρεψε σε βεβαιότητες πολλές επιστημονικές εικασίες που είχαν γίνει με βάση τις παρατηρήσεις από επίγεια τηλεσκόπια.

Τό τηλεσκόπιο κάλυψε αποστάσεις σε αυτά τα 20 χρόνια ισοδύναμες με δεκάδες έτη φωτός μακρυά απο την γή, η αλλιώς με δεκάδες τρισεκατομμύρια μίλια μακρυά από τον ήλιο.Απομακρυσμένοι γαλαξίες,εκρήξεις πλανητών και ήλιων,μαύρες τρύπες και θάνατοι των άστρων έιναι μερικά μόνο απο τα δείγματα της δουλειάς του διαστημικού κατόπτρου που έδωσε πολύτιμη βοήθεια στους αστρονόμους επιστήμονες ώστε να συλλέξουν πολύτιμα στοιχεία

Οι εικόνες ελήφθησαν με τη νέα υπερευαίσθητη ευρέος πεδίου κάμερα 3 του αναβαθμισμένου τηλεσκοπίου (το οποίο απέκτησε νέα "μάτια" φέτος τον Μάιο), που είναι σε θέση να "δει" υπέρυθρο φως από υπερβολικά απομακρυσμένα αντικείμενα, με μήκος κύματος περίπου διπλάσιο από το ορατό φως, που είναι αόρατο για το ανθρώπινο μάτι και θεωρείται "πέρα από το κόκκινο". Όσο πιο μακρινό είναι ένα αντικείμενο και καθώς το σύμπαν συνεχώς επεκτείνεται, το φως εμφανίζεται όλο και πιο κόκκινο. Αυτή η μετατόπιση προς το κόκκινο του φάσματος είναι η βασική ένδειξη για την απόσταση ενός ουρανίου αντικειμένου.

Η ανακάλυψη έγινε από δύο ομάδες βρετανών αστρονόμων, μια υπό τον δρα Άντριου Μπούνκερ του πανεπιστημίου της Οξφόρδης και μια υπό τον δρα Ρος ΜακΛιουρ του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, και δημοσιεύονται στο περιοδικό "Monthly Notices" της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας της Βρετανίας, σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο.

Η ακριβής απόσταση των νεοανακαλυφθέντων γαλαξιών πρέπει να επιβεβαιωθεί, αν και από μια πρώτη εκτίμηση ανήκουν σε μια εποχή, όταν το σύμπαν είχε περίπου το ένα εικοστό της σημερινής ηλικίας του, δηλαδή λιγότερο από ένα δισεκατομμύριο χρόνια μετά το αρχικό "Μπινγκ Μπανγκ" της Δημιουργίας.

Οι νέες έρευνες που θα επιβεβαιώσουν τις αρχικές, αναμένεται να γίνουν όταν το υπό κατασκευή αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο "James Webb" αντικαταστήσει το "Hubble" το 2014.