Η NASA αναπτύσει ένα μακρυπρόθεσμο εξερευνητικό πρόγραμμα του Άρη για τις επόμενες 2 δεκαετίες. Αυτό το αισιόδοξο πρόγραμμα, θα βασιστεί σε επιστημονικές ανακαλύψεις από περασμένες αποστολές & θα λάβει σοβαρά υπόψη διδάγματα & εμπειρίες που έχουν συσσωρευθεί μέχρι τώρα.
Η NASA παραμένει αφοσιωμένη στην αποστολή περισότερων αναγνωριστικών αποστολών στον Άρη, όπως αυτή του Phoenix lander, πρόγραμμα που θ'αποφασισθεί μετά από προτάσεις των μελών της Επιστημονικής Κοινότητας. Τέτοιες αποστολές μπορεί να περιλαμβάνουν αεροπλάνα, μπαλόνια, ή μικρές αυτοκινούμενες πλατφόρμες επιστημονικής έρευνας.
Αυτή η νέα προοπτική, αυξάνει τον αριθμό τοποθεσιών του πλανήτη που θα προσφέρουν πληροφορίες και δεδομένα πριν την εκτόξευση επανδρωμένης αποστολής. Η επόμενη εκτόξευση αναγνωριστικού οχήματος, είναι προγραμματισμένη για το 2011.
Στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, η NASA σχεδιάζει επιπρόσθετους επιστημονικούς τροχιακούς σταθμούς, οχήματα επιφανείας (rover) & επιστημονικές συσκευές.
Μια πρόταση που εξετάζεται, είναι η αποστολή για λήψη δειγμάτων του Άρη & η επιστροφή τους πίσω στη Γη. Θα χρησιμοποιηθούν ρομποτικά συστήματα για τη συλλογή, καθώς & μια ρουκέτα για την επιστροφή των δειγμάτων χώματος, βράχων & ατμόσφαιρας, για λεπτομερή ανάλυση πίσω στη Γη.
Ερευνητές θα μπορέσουν να επεξεργαστούν τα δείγματα για χημικές αναλύσεις, προσδιορισμό των χαρακτηριστικών τους, πολύ περισσότερο με ακρίβεια, απ'ότι μπορούν με χειρισμό από μακρυά.
Πάνω στη Γη, θα έχουν τη δυνατότητα να εκτελέσουν διορθωτικές ενέργειες όταν ένα πείραμα δεν πηγαίνει καλά, ή αν τ'αποτελέσματα είναι απρόσμενα. Επιπρόσθετα, για τις επόμενες δεκαετίες, τα συλλεχθέντα δείγματα θα είναι δυνατόν να προσφέρουν νέες ανακαλύψεις & δυνατότητες να υποστούν περισσότερες επεξεργασίες, καθώς η επιστήμη θα προοδεύει & οι δυνατότητές μας θ'αυξάνονται.
Μια άλλη προοπτική αφορά στο Εργαστήριο Αστροβιολογίας (Astrobiology Field Lab), που θα έχει τη δυνατότητα ερεύνης για ίχνη ζωής. Θα είναι η πρώτη αποστολή απ'το Viking του 1970 & ύστερα, που συγκεκριμένα θα ψάξουμε για στοιχεία ζωής στον Άρη του παρελθόντος, ή του παρόντος.
Το ρομποτικό εργαστήριο, θα μεταφέρει επιστημονικά εργαλεία για προσδιορισμό & διεξαγωγή αναλύσεων για την αναζήτηση ζωής, όπως τη ξέρουμε. Θα μπορεί να συνεργασθεί & να εκτελέσει λεπτομερέστερες αναλύσεις απ'το Επ. Εργ. Άρη που θ'αφορούν συγκεκριμένα το θεμα υπάρξεως ζωής.
Στοιχεία που θ'αναζητηθούν, είναι υπολείματα ζεστών μεταλλικών πηγών, στρώματα πάγου, ίχνη που ίσως άφησε πίσω του νερό καθώς έτρεξε κάποτε πάνω στην επιφάνεια, καθώς & συλλογή δειγμάτων από μεγαλύτερο βάθος στο έδαφος κάτω από πάγους.
Η ΝΑΣΑ ενδιαφέρεται για τεχνολογίες που θ'αυξήσουν το ρυθμό εκτοξεύσεων αποστολών, ή θα επιταχύνουν το σχέδιο- πρόγραμμα εξερευνήσεως του Άρη.
Το Πρακτορείο, σχεδιάζει να επενδύσει σε προχωρημένες δυνατότητες όπως επιστημονικά εργαλεία μικρής κλίμακος που θα δρουν αυτοκινούμενα πάνω στο έδαφος, καθώς & συστήματα που θα έχουν την αυτόνομη & πάλι δυνατότητα για εξορρύξεις μεγάλου βάθους, εκατοντάδες μέτρα κάτω απ'την επιφάνεια.
πηγη pathfinder.gr
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
Παρουσιάστηκαν οι έξι νέοι αστροναύτες της ESA
Η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA) παρουσίασε την Τετάρτη τους έξι νέους αστροναύτες που επέλεξε μεταξύ 8.413 υποψηφίων, δύο Ιταλούς, μεταξύ των οποίων μία γυναίκα, ένα Γερμανό, ένα Δανό, ένα Βρετανό και ένα Γάλλο.
Οι έξι αστροναύτες, όλοι γεννημένοι μεταξύ των ετών 1972 και 1978, πρόκειται να ενσωματωθούν με τους οκτώ αστροναύτες από έξι ευρωπαϊκές χώρες: την Γερμανία, την Ιταλία, την Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Σουηδία, όπως ανέφερε ο γενικός διευθυντής της Υπηρεσίας Ζαν Ζακ Ντορντέν κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Παρίσι.
Τρεις από αυτούς που επελέγησαν είναι στρατιωτικοί πιλότοι, δύο μηχανικοί και ένας επιστήμονας. Οι έξι νέοι αστροναύτες είναι η Σαμάνθα Κριστοφορέτι και ο Λούτσα Παρμιτάνο (Ιταλία) ,ο Αλεξάντερ Γκερστ (Γερμανία), ο Ντάνε Μόγκενσεν (Δανία), ο Τίμοθι Πικ (Βρετανία) και ο Τομά Πεσκέ (Γαλλία).
Η ESA αναφέρει ότι για να επιλεγούν για αστροναύτες οι υποψήφιοι θα πρέπει «να μπορούν να υποβληθούν σε επιστημονική πειθαρχία και να έχουν επιδείξει αξιοσημείωτες ικανότητες σε ανάλογους τομείς έχοντας τουλάχιστον χίλιες ώρες κατ' ελάχιστον πιλοτάρισμα με αεροσκάφη υψηλών επιδόσεων».
πηγη pathfinder.gr
Οι έξι αστροναύτες, όλοι γεννημένοι μεταξύ των ετών 1972 και 1978, πρόκειται να ενσωματωθούν με τους οκτώ αστροναύτες από έξι ευρωπαϊκές χώρες: την Γερμανία, την Ιταλία, την Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Σουηδία, όπως ανέφερε ο γενικός διευθυντής της Υπηρεσίας Ζαν Ζακ Ντορντέν κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Παρίσι.
Τρεις από αυτούς που επελέγησαν είναι στρατιωτικοί πιλότοι, δύο μηχανικοί και ένας επιστήμονας. Οι έξι νέοι αστροναύτες είναι η Σαμάνθα Κριστοφορέτι και ο Λούτσα Παρμιτάνο (Ιταλία) ,ο Αλεξάντερ Γκερστ (Γερμανία), ο Ντάνε Μόγκενσεν (Δανία), ο Τίμοθι Πικ (Βρετανία) και ο Τομά Πεσκέ (Γαλλία).
Η ESA αναφέρει ότι για να επιλεγούν για αστροναύτες οι υποψήφιοι θα πρέπει «να μπορούν να υποβληθούν σε επιστημονική πειθαρχία και να έχουν επιδείξει αξιοσημείωτες ικανότητες σε ανάλογους τομείς έχοντας τουλάχιστον χίλιες ώρες κατ' ελάχιστον πιλοτάρισμα με αεροσκάφη υψηλών επιδόσεων».
πηγη pathfinder.gr
Σάββατο 16 Μαΐου 2009
Το Hubble αποκτά νέα μάτια, ετοιμάζεται για νέες αναβαθμίσεις
Οι αστροναύτες του διαστημικού λεωφορείου Atlantis αντικατέστησαν την παλιά ευρυγώνια κάμερα του τηλεσκοπίου Hubble με μια νέα, μεγαλύτερων δυνατοτήτων, και ετοιμάζονται για τον επόμενο διαστημικό περίπατο κατά τoν οποίο θα αλλάξουν τα γυροσκόπια που διατηρούν προσανατολισμένο το πολύτιμο όργανο.
Φορώντας τις ογκώδεις διαστημικές στολές τους, δύο μέλη του πληρώματος της 11ήμερης αποστολής βγήκαν στο Διάστημα το βράδυ της Πέμπτης (ώρα Ελλάδας) για τις περίπλοκες εργασίες που διήρκεσαν τελικά πάνω από 7 ώρες. Το τροχιακό τηλεσκόπιο Hubble, μήκους 13,2 μέτρων, είχε μεταφερθεί στον ανοιχτό χώρο φόρτωσης του Atlantis μία ημέρα νωρίτερα.
Η αποστολή είναι η πέμπτη και τελευταία επιχείρηση για τη συντήρηση και την επιδιόρθωση του Hubble, το οποίο συνεχίζει να μεταδίδει πολύτιμες εικόνες από την εκτόξευσή του το 1990.
Ο 43χρονος αστροναύτης Αντριου Φόιστελ έζησε στιγμές αγωνίας προσπαθώντας επί μία ώρα να ξεβιδώσει ένα μπουλόνι που συγκρατούσε την παλιά κάμερα του Hubble.
«Βρισκόταν εκεί για 16 χρόνια -και δεν ήθελε να βγει» σχολίασε στο μικρόφωνό του όταν τελικά τα κατάφερε.
Η αγωνία είχε επεκταθεί και στα μέλη της NASA στο έδαφος: «Κανονικά δεν αποκαλύπτω την ηλικία μου, μπορώ όμως να σας πω ότι είμαι τώρα πέντε χρόνια μεγαλύτερος από ό,τι όταν ήρθα για δουλειά σήμερα το πρωί» δήλωσε ο Ντέβιντ Λέκροουν, επικεφαλής της ομάδας αστρονόμων της NASA που εργάζονται για το διαστημικό τηλεσκόπιο.
Αναβάθμιση
Η παλιά Ευρυγώνια και Πλανητική Κάμερα-2 του παρατηρητηρίου αντικαταστάθηκε με την Ευρυγώνια Κάμερα-3, η οποία «βλέπει» όχι μόνο το ορατό φως αλλά στο υπέρυθρο και το υπεριώδες τμήμα του φάσματος.
Η δυνατότητα παρατηρήσεων στην υπέρυθρη ακτινοβολία θα επιτρέψει στο Hubble να κοιτάξει 200 εκατ. έτη φωτός πιο μακριά στο Σύμπαν.
Την Πέμπτη αντικαταστάθηκε επίσης ένας ογκώδης υπολογιστής, επιφορτισμένος με τη συλλογή και μορφοποίηση των δεδομένων από τα όργανα του Hubble, ο οποίος είχε παρουσιάσει σοβαρή βλάβη.
Στους επόμενους διαστημικούς περιπάτους θα αντικατασταθούν τα έξι γυροσκόπια που διατηρούν το τροχιακό παρατηρητήριο προσανατολισμένο στη σωστή κατεύθυνση (τα τρία δεν λειτουργούσαν εδώ και χρόνια).
Θα αντικατασταθούν επίσης οι μπαταρίες και θα εγκατασταθεί ο Φασματογράφος Κοσμικής Προέλευσης, ένα νέο όργανο που θα μελετήσει τη συνολική δομή του Σύμπαντος και θα προσφέρει στοιχεία για την προέλευση του άνθρακα και άλλων στοιχείων.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press
Παρασκευή 15 Μαΐου 2009
Δυο νέα, σημαντικά διαστημικά τηλεσκόπια εκτόξευσε η Ευρώπη
Δύο από τις σημαντικότερες αποστολές του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος μέχρι σήμερα, συνολικού κόστους 1,9 δισ. ευρώ, ξεκίνησαν μαζί την Πέμπτη: Τα διαστημικά τηλεσκόπια Planck και Herschel θα κοιτάξουν πίσω στο χρόνο τα πρώτα στάδια της εξέλιξης του Σύμπαντος.
Λιγότερο από μισή ώρα μετά την πυροδότηση, το Planck και το Herschel αποσυνδέθηκαν από τον πύραυλο και ξεκίνησαν την πορεία για τις τελικές τους θέσεις γύρω από το Σημείο Λανγκράζ 2, σε απόσταση περίπου 1,5 εκατ. χιλιομέτρων πίσω από τη σκοτεινή πλευρά της Γης.
Τα δύο παρατηρητήρια θα ισορροπούν σχεδόν αβίαστα σε αυτό το σημείο, στο οποίο οι βαρυτικές έλξεις της Γης και του Ήλιου σχεδόν εξουδετερώνονται από τη φυγόκεντρο δύναμη.
Το τηλεσκόπιο Herschel, βασισμένο σε ένα κάτοπτρο 3,5 μέτρων, το μεγαλύτερο καθρέπτη που έχει εκτοξευτεί ποτέ, «βλέπει» στο άπω υπέρυθρο τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Η ακτινοβολία αυτή είναι το σημαντικότερο ίχνος από το σχηματισμό των πρώτων άστρων στους γαλαξίες.
Το Planck είναι σχεδιασμένο να καταγράφει τη μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου, τον «απόηχο» της ηλεκτρομαγνητικής λάμψης που κατέκλεισε το Σύμπαν μόλις 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
Herschel
Το τηλεσκόπιο Herschel παίρνει το όνομα του Ουίλιαμ Χέρσελ, του Βρετανού αστρονόμου που ανακάλυψε την υπέρυθρη ακτινοβολία στα τέλη του 18ου αιώνα.
Το τροχιακό παρατηρητήριο καταγράφει την άπω υπέρυθρη ακτινοβολία που διαπερνά τα νέφη αερίου και σκόνης στο διάστημα και μεταφέρει πληροφορίες για τα πρώτα στάδια σχηματισμού των άστρων.
H ακτινοβολία αυτό μπορεί να ανιχνευθεί μόνο από την απειροελάχιστη αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλεί όταν πέφτει πάνω στον μεγάλο καθρέπτη του τηλεσκοπίου. Για το λόγο αυτό, τα όργανα του Herschel πρέπει να διατηρούνται σε θερμοκρασία 0,3 βαθμών Κέλβιν, κοντά στο απόλυτο μηδέν (-273,15 βαθμοί Κελσίου).
To υπέρυθρο φως που θα καταγράφει το Herschel προέρχεται από νέφη αερίου που συμπυκνώνονται και ετοιμάζονται να σχηματίσουν νέα άστρα. Το τηλεσκόπιο θα μπορεί επίσης να ανιχνεύει απλά μόρια όπως το νερό και το υδροκυάνιο, τα οποία καθορίζουν πότε το αέριο θα συμπιστεί και θα θερμανθεί αρκετά ώστε να ξεκινήσουν οι θερμοπυρηνικές αντιδρασεις που τροφοδοτούν τα άστρα.
Planck
To παρατηρητήριο Herschel διατηρείται παγωμένο, όχι όμως τόσο παγωμένο όσο το Planck (ένθετη δεξιά), το οποίο σχεδιάστηκε να λειτουργεί μόλις 0,1 βαθμούς Κελσίου πάνω από το απόλυτο μηδέν, θερμοκρασία μικρότερη κι από ό,τι στο διαγαλαξιακό Διάστημα.
Το Planck θα προσφέρει τις ακριβέστερες μέχρι σήμερα μετρήσεις της μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου (CMB), το απόφωτο
της αρχαιότερης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που φώτισε το Σύμπαν.
Η ακτινοβολία CBM βρίσκεται παντού γύρω μας, παρουσιάζει όμως απειροελάχιστες διακυμάνσεις σε όλη την έκταση του ουρανού.
Προσφέρουν επίσης στοιχεία για τον «πληθωρισμό» του Σύμπαντος, μια φάση απίστευτα γρήγορης διόγκωσης λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
Το Planck είναι το τρίτο και το πλέον προηγμένο όργανο που μελετά τη μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου, μετά τις ιστορικές αποστολές COBE και WMAP της NASA.
Θα περάσουν μερικές εβδομάδες μέχρι τα δύο πολύτιμα τηλεσκόπια να φτάσουν κοντά στο σημείο Λανγκράνζ 2, πέρα από την τροχιά της Σελήνης και πίσω από την πλευρά της Γης που έχει νύχτα.
Το Herschel θα αρχίσει τις παρατηρήσεις έπειτα από έξι μήνες δοκιμών, ενώ το Planck θα λειτουργήσει αρκετά νωρίτερα, περίπου ένα μήνα μετά την άφιξη στην τελική του τροχιά.
Newsroom ΔΟΛ
Τετάρτη 13 Μαΐου 2009
Ριψοκίνδυνη η αποστολή συντήρησης του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble
Η αποστολή του διαστημικού λεωφορείου Atlantis για την επισκευή του γερασμένου Hubble πραγματοποιείται σε μια κακόφημη τροχιακή γειτονιά με χιλιάδες διαστημικά σκουπίδια -ακόμα και ένα ρεβύθι θα μπορούσε να τρυπήσει το σκάφος αν το χτυπήσει με ταχύτητα 30.000 χλμ/ώρα.
Οι περισσότερες πτήσεις των διαστημικών λεωφορείων κινούνται στο ύψος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, περίπου 300 χλμ από την επιφάνεια της Γης. Το Hubble βρίσκεται σε τροχιά σε ύψος 563 χιλιομέτρων, όπου τα θραύσματα παλιών δορυφόρων και πυραύλων είναι πολύ περισσότερα.
«Το περιβάλλον γίνεται πολύ πιο επικίνδυνο όταν ανεβαίνουμε σε αυτό το ύψος» δήλωσε ο Μπράιαν Ο΄Κόνορ, αρμόδιος της NASA για θέματα ασφάλειας και πρώην κυβερνήτης διαστημικού λεωφορείου.
Ο κίνδυνος καταστροφικής πρόσκρουσης στη διάρκεια της αποστολής εκτιμάται στο 1 ανά 229, ενώ η αντίστοιχη αναλογία για τις συνήθεις αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό είναι σημαντικά μικρότερη, 1 ανά 300.
Σε περίπτωση που το Atlantis αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα που εμποδίζει την επιστροφή του από το Διάστημα, τη διάσωση του πληρώματος θα αναλάβει το διαστημικό λεωφορείο Endeavour, το οποίο περιμένει έτοιμο σε εξέδρα εκτόξευσης κοντά στην εξέδρα του Atlantis.
Έπειτα από την τραγωδία του διαστημικού λεωφορείου Columbia το 2003, η NASA είχε αρχικά αποφασίσει να ακυρώσει την πέμπτη και τελευταία αποστολή συντήρησης του Hubble λόγω του κινδύνου πρόσκρουσης διαστημικών σκουπιδιών.
Η αποστολή τελικά έλαβε το πράσινο φως όταν οι μηχανικοί της NASA επινόησαν τρόπους για την επιδιόρθωση της θερμικής ασπίδας των διαστημικών λεωφορείων σε τροχιά. Επίσης τροποποίησαν την τροχιά του Atlantis ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο πρόσκρουσης -το σκάφος κινείται σε ελλειπτική τροχιά και περιοδικά θα κατεβαίνει σε ύψος 217 χλμ, όπου ο κίνδυνος είναι μικρότερος.
Το βράδυ της Τετάρτης οι αστροναύτες του Atlantis προγραμματίζεται να συνδέσουν το Hubble στο ρομποτικό βραχίονα του σκάφους και να το μεταφέρουν στο χώρο φόρτωσης. Οι εργασίες συντήρησης θα πραγματοποιηθούν στη διάρκεια ακόμα τεσσάρων διαστημικών περιπάτων που θα ολοκληρωθούν την επόμενη εβδομάδα.
Νέφος σκουπιδιών
Η πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ παρακολουθεί συνολικά 19.000 αντικείμενα που κινούνται σε τροχιά γύρω από τη Γη, τα περισσότερα σκουπίδια.
Οι πιο επικίνδυνες γειτονιές βρίσκονται σε ύψος 840 χλμ, όπου πραγματοποιήθηκε το 2007 η κινεζική δοκιμή καταστροφής ενός παλιού δορυφόρου, και σε ύψος 790 χλμ, όπου συγκρούστηκαν το Φεβρουάριο ένας αμερικανικός και ένας ρωσικός δορυφόρος.
Η διάλυση του κινεζικού δορυφόρου δημιούργησε τουλάχιστον 2.500 θραύσματα, ενώ η αναπάντεχη σύγκρουση δημιούργησε ένα νέφος τουλάχιστον 950 νέων διαστημικών σκουπιδιών.
Και όσο ψηλότερα κινείται ένα διαστημικό σκουπίδι, τόσο περισσότερο μπορεί να παραμείνει σε τροχιά.
Στο ύψος που κινείται ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, ένα σκουπίδι 10 εκατοστών θα εξαφανιζόταν σε διάστημα λίγων μηνών χάρη στην αντίσταση της αραιής ατμόσφαιρας. Αντίθετα, στο ύψος των 790 χλμ, όπου δεν υπάρχει καθόλου αέρας, το ίδιο σκουπίδι θα παρέμενε σε τροχιά για περισσότερο από έναν αιώνα.
Newsroom ΔΟΛ
Κόλλησε στην αρειανή άμμο το ρομπότ Spirit της NASA
To Spirit, ένα από τα δύο πανομοιότυπα ρομπότ της NASA που εξερευνούν τον Αρη από το 2004, κόλλησε στο χαλαρό κόκκινο χώμα και βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, ανακοίνωσαν προβληματισμένοι οι υπεύθυνοι της αποστολής.
Το πρόβλημα είναι το σοβαρότερο που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή ο ρομποτικός γεωλόγος, ο οποίος εδώ και καιρό πάσχει από «αρθριτικά» και παρουσίαζε αλλεπάλληλες «διαλείψεις».
«Το Spirit βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση» δήλωσε αργά τη Δευτέρα ο Τζον Κάλας, επικεφαλής της αποστολής στο Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) της NASA στην Καλιφόρνια.
Οι μηχανικοί της ομάδας σχεδιάζουν τώρα να χρησιμοποιήσουν ένα δοκιμαστικό ρομπότ εδώ στη Γη για να αναπαράγουν το πρόβλημα και να εξετάσουν πώς μπορούν να ξεκολλήσουν το Spirit από την άμμο.
Κύρια ανησυχία τους είναι ότι το σασί του Spirit θα αγγίξει τα βράχια πάνω στα οποία κινούνταν και θα επιδεινώσει έτσι το πρόβλημα.
Η μετάδοση εντολών προς το ρομπότ έχει σταματήσει και πιθανώς θα περάσουν εβδομάδες μέχρι να επιλυθεί το κώλυμα, αν αυτό καταστεί δυνατόν.
Σε καλύτερη κατάσταση βρίσκεται το πανομοιότυπο ρομπότ Opportunity, το οποίο εξερευνά την άλλη πλευρά στο βόρειο ημισφαίριο του Αρη απο την έναρξη της διπλής αποστολής το 2004.
Στο εξάτροχο Spirit λειτουργούν σήμερα μόνο οι πέντε τροχοί, αφού η μπροστινή δεξιά ρόδα σταμάτησε να δουλεύει πριν από τρία χρόνια.
Τον περασμένο μήνα το ρομπότ άρχισε ξαφνικά να χάνει δεδομένα από τη μνήμη του και έκανε επανεκκινήσεις στον υπολογιστή του για άγνωστο λόγο.
Τα συμπτώματα αργότερα υποχώρησαν, μέχρι στιγμής όμως παραμένουν ανεξήγητα.
Newsroom ΔΟΛ
Δευτέρα 11 Μαΐου 2009
Καθιέρωση πρωτοκόλλου για το ίντερνετ στο διάστημα από τη NASA
H επικοινωνία διαστημικού αεροσκάφους και γης είναι κατά κανόνα αποσπασματική και αναχρονιστική. Θυμίζει την εποχή των τηλεφωνικών κέντρων που απαιτούσαν χειροκίνητη μεταφορά των καλωδίων για να επιτευχθεί η συνομιλία των δύο άκρων. Μέσω του νέου της πρωτοκόλλου, η NASA δηλώνει ότι αυτό πρόκειται να αλλάξει.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η NASA αναζητούσε το αποκαλούμενο πρωτόκολλο Καθυστέρησης (ή Διατάραξης) – Ανεκτικού Διαδικτύου (DTN). Πρόκειται για μια ιδέα εισαγωγής στο διάστημα των αυτόματων πρωτοκόλλων που επιτρέπουν την αδιάκοπη επικοινωνία στο γήινο ίντερνετ.
Η επικοινωνία στο διάστημα διαφέρει σημαντικά από τη διαρκή ροή πληροφοριών στη γη, όπου οι υπολογιστές εντοπίζουν ο ένας τον άλλον, ανταλλάσσουν δεδομένα και στη συνέχεια αποσυνδέονται. Στο διάστημα η επικοινωνία πραγματοποιείται μέσω ευδιάκριτων αλμάτων και απαιτεί ένα σύστημα «αποθήκευσης και προώθησης» που μπορεί να συγκρατεί πληροφορίες σε κάθε βήμα της διαδικασίας. Για παράδειγμα, εάν ένα διαστημικό εξερευνητικό σκάφος στον Άρη χρειαστεί να στείλει δεδομένα στη Γη, θα χρειαστεί αρχικά να αποθηκεύσει τα δεδομένα μέχρι να βρεθεί εντός μήκους κύματος ενός δορυφόρου ή ίσως του Διεθνούς Διαστημικού Κέντρου. Μετά τη λήψη της πληροφορίας, το διαστημικό σκάφος θα συγκρατήσει προσωρινά την πληροφορία μέχρι το επόμενο άλμα, όπου πρέπει να αποθηκευτεί εκ νέου για να επιτραπεί τελικά η αποστολή της στη Γη.
Σήμερα, η αποστολή δεδομένων από τη Γη στον Άρη και πίσω απαιτεί περίπου 4 ώρες, χρόνος που εξαρτάται και από τη θέση των πλανητών. Συνεπώς, οι επιστήμονες χρειάζεται να προγραμματίζουν το χρόνο αποστολής δεδομένων. Το DTN αποτελεί μια προσπάθεια να αυτοματοποιηθεί η παραπάνω διαδικασία. «Η ιδέα είναι ότι μπορείς να στέλνεις δεδομένα από τη Γαλλία στον Άρη με αδιάκοπο τρόπο», δηλώνει ο Έιντριαν Χουκ, επιστήμονας της NASA, o οποίος συμμετείχε στην ανάπτυξη του πρωτοκόλλου κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.
Το Νοέμβριο του 2008, η NASA πραγματοποίησε την πρώτη δοκιμή του DTN. Τοποθέτησε λογισμικό στο EPOXI, ένα ανεπάνδρωτο διαστημικό εξερευνητικό όχημα που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση περίπου 32 χιλιομέτρων από τη Γη και το χρησιμοποίησε για τη μεταφορά δεδομένων μεταξύ του οχήματος και του πλανήτη. Σήμερα, η NASA προσανατολίζεται προς την εγκατάσταση μιας νέας εκδοχής αυτού του λογισμικού στο ίδιο σκάφος και στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το λογισμικό θα αποσταλεί στους υπολογιστές του EPOXI, χρησιμοποιώντας πανίσχυρες κεραίες σε τρεις βάσεις – Καλιφόρνια, Καμπέρα και Μαδρίτη. Η μεταφορά του νέου λογισμικού, όγκου περίπου ένα megabyte, απαιτεί περίπου 1 ώρα.
«Εάν όλα πάνε καλά, μέχρι το Σεπτέμβριο θα υπάρχουν τρεις κόμβοι στο διαπλανητικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένης της Γης», υποστηρίζει ο Dr Βιντ Σερφ της Google, συνεργάτης του Χουκ στην ανάπτυξη του πρωτοκόλλου.
Πηγή: tvxs.gr
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η NASA αναζητούσε το αποκαλούμενο πρωτόκολλο Καθυστέρησης (ή Διατάραξης) – Ανεκτικού Διαδικτύου (DTN). Πρόκειται για μια ιδέα εισαγωγής στο διάστημα των αυτόματων πρωτοκόλλων που επιτρέπουν την αδιάκοπη επικοινωνία στο γήινο ίντερνετ.
Η επικοινωνία στο διάστημα διαφέρει σημαντικά από τη διαρκή ροή πληροφοριών στη γη, όπου οι υπολογιστές εντοπίζουν ο ένας τον άλλον, ανταλλάσσουν δεδομένα και στη συνέχεια αποσυνδέονται. Στο διάστημα η επικοινωνία πραγματοποιείται μέσω ευδιάκριτων αλμάτων και απαιτεί ένα σύστημα «αποθήκευσης και προώθησης» που μπορεί να συγκρατεί πληροφορίες σε κάθε βήμα της διαδικασίας. Για παράδειγμα, εάν ένα διαστημικό εξερευνητικό σκάφος στον Άρη χρειαστεί να στείλει δεδομένα στη Γη, θα χρειαστεί αρχικά να αποθηκεύσει τα δεδομένα μέχρι να βρεθεί εντός μήκους κύματος ενός δορυφόρου ή ίσως του Διεθνούς Διαστημικού Κέντρου. Μετά τη λήψη της πληροφορίας, το διαστημικό σκάφος θα συγκρατήσει προσωρινά την πληροφορία μέχρι το επόμενο άλμα, όπου πρέπει να αποθηκευτεί εκ νέου για να επιτραπεί τελικά η αποστολή της στη Γη.
Σήμερα, η αποστολή δεδομένων από τη Γη στον Άρη και πίσω απαιτεί περίπου 4 ώρες, χρόνος που εξαρτάται και από τη θέση των πλανητών. Συνεπώς, οι επιστήμονες χρειάζεται να προγραμματίζουν το χρόνο αποστολής δεδομένων. Το DTN αποτελεί μια προσπάθεια να αυτοματοποιηθεί η παραπάνω διαδικασία. «Η ιδέα είναι ότι μπορείς να στέλνεις δεδομένα από τη Γαλλία στον Άρη με αδιάκοπο τρόπο», δηλώνει ο Έιντριαν Χουκ, επιστήμονας της NASA, o οποίος συμμετείχε στην ανάπτυξη του πρωτοκόλλου κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.
Το Νοέμβριο του 2008, η NASA πραγματοποίησε την πρώτη δοκιμή του DTN. Τοποθέτησε λογισμικό στο EPOXI, ένα ανεπάνδρωτο διαστημικό εξερευνητικό όχημα που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση περίπου 32 χιλιομέτρων από τη Γη και το χρησιμοποίησε για τη μεταφορά δεδομένων μεταξύ του οχήματος και του πλανήτη. Σήμερα, η NASA προσανατολίζεται προς την εγκατάσταση μιας νέας εκδοχής αυτού του λογισμικού στο ίδιο σκάφος και στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το λογισμικό θα αποσταλεί στους υπολογιστές του EPOXI, χρησιμοποιώντας πανίσχυρες κεραίες σε τρεις βάσεις – Καλιφόρνια, Καμπέρα και Μαδρίτη. Η μεταφορά του νέου λογισμικού, όγκου περίπου ένα megabyte, απαιτεί περίπου 1 ώρα.
«Εάν όλα πάνε καλά, μέχρι το Σεπτέμβριο θα υπάρχουν τρεις κόμβοι στο διαπλανητικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένης της Γης», υποστηρίζει ο Dr Βιντ Σερφ της Google, συνεργάτης του Χουκ στην ανάπτυξη του πρωτοκόλλου.
Πηγή: tvxs.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)